جوانان، به خصوص دانشجویان به عنوان آینده سازان و نیروی محرکه توسعه هر جامعه، از حساس ترین و مهمترین گروه های اجتماعی به شمار می آیند. در این راستا سبک زندگی سالم این قشر تاثیر بسیاری بر پیشرفت و پایداری جامعه دارد. لذا، پژوهش حاضر با هدف بررسی جامعه شناختی رابطه حمایت اجتماعی و سبک زندگی در بین دانشجویان دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) انجام شده است. روش تحقیق از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه بین الملل امام خمینی(ره) قزوین به تعداد 7883 نفر می باشد که حجم نمونه بر اساس فرمول آماری کوکران به تعداد 370 نفر برآورد شده است. روش نمونه گیری در این پژوهش از نوع نمونه گیری طبقه بندی متناسب با حجم نمونه است، در پژوهش حاضر برای سنجش کلی متغیر ها و کسب اطلاعات لازم از پرسشنامه استفاده شده است و تجزیه و تحلیل کلیه اطلاعات بدست آمده به وسیله نرم افزار SPSS صورت پذیرفته است. نتایج تحقیق نشان داد که همبستگی بین متغیر حمایت اجتماعی و مولفه آن شامل حمایت خانواده، حمایت دوستان و حمایت دیگران با متغیر سبک زندگی با اطمینان 99 درصد و در سطح معناداری کوچکتر از 01/0 تایید و به لحاظ آماری معنادار است. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیونی چندمتغیره حاکی از آن است که متغیرهای حاضر در مدل شامل حمایت خانواده، حمایت دوستان و حمایت دیگران توانسته اند که 9/31 درصد از تغییرات متغیر وابسته سبک زندگی را تبیین نمایند.

هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین حمایت اجتماعی خانواده و حمایت اجتماعی دوستان و خودکارامدی با مشارکت ورزشکاران جانباز و معلول استان خراسان رضوی در فعالیت های بدنی است. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی است و جامعه آماری آن را ورزشکاران جانباز و معلول استان خراسان رضوی در سال 1395 تشکیل می دهند. نمونه پژوهش 244 ورزشکار معلول بودند که به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها، از پرسشنامه های ویژگی های جمعیت شناختی، پرسشنامه میزان مشارکت ورزشی، پرسشنامه خودکارامدی، پرسشنامه حمایت اجتماعی خانواده و پرسشنامه حمایت اجتماعی خانواده (لی، پترسون و دیکسون، 2010) استفاده شد. داده های پژوهش با روش آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون و آزمون فریدمن با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها نشان داد بین خودکارامدی با میزان مشارکت ورزشکاران (201/0=r) و همچنین بین حمایت اجتماعی خانواده و حمایت اجتماعی دوستان با میزان مشارکت ورزشکاران (156/0=r) (221/0=r) جانباز و معلول در فعالیت های بدنی ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد، اما خودکارامدی، حمایت اجتماعی خانواده و حمایت اجتماعی دوستان پیش بینی کنندهه معناداری برای مشارکت ورزشکاران جانباز و معلول در فعالیت های بدنی نیست. نتایج نشان داد بین مشارکت ورزشکاران جانباز و معلول در فعالیت های بدنی با خودکارامدی، حمایت اجتماعی خانواده و حمایت اجتماعی دوستان ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین جانبازان و معلولان ورزشکار بیشترین حمایت را از طریق فراهم آوردن شرایط رفت وآمد به محل های تمرین و مسابقه و تشویق کردن و بازخورد مثبت از طرف خانواده و کمترین حمایت را نیز در نمایش نحوه درست و چگونگی حرکات ورزشی از طرف خانواده دریافت می کنند.

هدف از پژوهش حاضر پیش بینی عملکرد تحصیلی بر اساس حمایت خانواده، حمایت دوستان و دیگران با نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی، تاب آوری تحصیلی و مجذوبیت تحصیلی بود. در این مطالعه توصیفی همبستگی دانشجویان دانشگاه پیام نور بجنورد جامعه آماری را تشکیل دادند. تعداد 500 نفر به روش تصادفی طبقه ای چندمرحله ای به عنوان نمونه انتخاب شدند و به مقیاس حمایت اجتماعی ادراک شده چند بعدی (, MSPSSزیمت، دالم، زیمت و فارلی، 1988)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان (, CASES اون و فرامن، 1988)، پرسشنامه تاب آوری تحصیلی (, ARI ساموئلز، 2004) و فهرست مجذوبیت تحصیلی (, SEIسالملا-آرو و آپادایا، 2012) پاسخ دادند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آماری همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر به کمک نرم افزارهای SPSSV19 و AMOSV20 انجام گرفت. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد بین همه متغیرهای مدل همبستگی مثبت معنی داری وجود دارد. نتایج تحلیل مسیر نیز نشان داد متغیرهای حمایت خانواده و دوستان هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم با میانجی گری متغیرهای خودکارآمدی تحصیلی، تاب آوری تحصیلی و مجذوبیت تحصیلی نقش معنی داری در پیش بینی عملکرد تحصیلی داشتند. تاثیر مستقیم متغیر حمایت دیگران بر عملکرد تحصیلی معنی دار نبود؛ اما این متغیر نیز با میانجی گری سایر متغیرها تاثیر معنی داری در پیش بینی عملکرد تحصیلی داشت. بنابراین با توجه به یافته های پژوهش حاضر کاربست تدابیر لازم به منظور افزایش حمایت اجتماعی، خودکارآمدی تحصیلی، تاب آوری تحصیلی و مجذوبیت تحصیلی برای تقویت عملکرد تحصیلی دانشجویان پیشنهاد می شود.

انسان‎ها موجوداتی اجتماعی هستند و با هم نوعان خود ارتباط برقرار می‎کنند. زمانی که افراد در محیط کار مورد حمایت دوستان خود قرار می‎گیرند می‎توانند استرس شغلی خود را کاهش دهند. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر حمایت از دوستان کاری بر استرس شغلی درک‎شده با در نظر گرفتن نقش میانجی نشخوار فکری متمرکز بر عاطفه انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی ـ همبستگی است. جامعة آماری مورد مطالعه شامل کارکنان شرکت مخابرات استان اصفهان بود. برای تعیین حجم نمونه از جدول کرجسی و مورگان استفاده شد که بر اساس این جدول حجم نمونه 210 نفر تعیین شد و نمونه‎گیری به صورت دردسترس انجام گرفت. جهت جمع‎آوری داده‎های مورد نیاز از پرسشنامه‎های استاندارد استرس شغلی ادراک‎شده، حمایت از دوستان کاری، و نشخوار فکری متمرکز بر عاطفه استفاده شد که روایی آن‎ها از طریق شیوه های روایی محتوا و روایی سازه (روایی همگرا و واگرا) و پایایی با روش محاسبة آلفای کرونباخ بررسی و تأیید شد. تجزیه وتحلیل داده‎ها و آزمون فرضیه‎ها و روابط مورد نظر با استفاده از رویکرد مدل‎سازی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد حمایت از دوستان کاری به طور مستقیم بر استرس شغلی ادراک‎شده تأثیر ندارد، حمایت از دوستان کاری بر نشخوار فکری متمرکز بر عاطفه تأثیر دارد، نشخوار فکری متمرکز بر عاطفه بر استرس شغلی ادراک‎شده تأثیر دارد، و نشخوار فکری متمرکز بر عاطفه در رابطة بین حمایت از دوستان کاری و استرس شغلی ادراک‎شده نقش میانجی را ایفا می‎کند.

پیش زمینه و هدف: سرطان یک بیماری مزمن شایع است که باوجود پیشرفت هایی در درمان و مراقبت، تمام ابعاد زندگی شخصی-خانوادگی-اجتماعی فرد را متاثر ساخته و با توجه به پیامدهای روانی-اجتماعی شدیدی که به دنبال دارد نیازمند سازگاری جسمی-روانی-اجتماعی می باشد؛ این مسیله در نوجوانان چون در دوره تغییرات تکاملی پیچیده هستند حایز اهمیت بسیاری است. همچنین ادراک نوجوان از حمایت های ارایه شده از سمت دوستان و ارتباط آن با سازگاری نوجوان با سرطان جای بسی بحث و تحقیق دارد؛ لذا این مطالعه باهدف تعیین ارتباط بین ادراک حمایت از جانب دوستان و سازگاری روانی-اجتماعی با بیماری در نوجوانان مبتلا به سرطان انجام شد. مواد و روش کار: در این مطالعه توصیفی-همبستگی تعداد 95 نوجوان 20-11 ساله مبتلا به سرطان مراجعه کننده به بیمارستان سرطان امیر و درمانگاه امام رضا "ع" شهر شیراز در سال 1398 با توجه به معیارهای ورود به روش نمونه گیری در دسترس و با تکمیل فرم مشخصات دموگرافیک و پرسشنامه های حمایت ادراک شده دوستان و سازگاری روانی-اجتماعی با بیماری در این پژوهش شرکت نمودند. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS v. 25 و آزمون های آمار توصیفی و تحلیلی در سطح معنی داری 05/0> P تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که از بین مشخصات دموگرافیک بین سن با سازگاری روانی-اجتماعی با بیماری رابطه معکوس وجود داشت، و بین دیگر شاخصه ها رابطه معناداری نبود. نمره کل سازگاری روانی-اجتماعی بین دخترها و پسرها اختلاف معنادار نداشت و همچنین میانگین نمرات ادراک حمایت از جانب دوستان و نمره کل سازگاری روانی-اجتماعی بین بیماران مبتلا به سرطان خون و سایر انواع سرطان اختلاف معنادار نداشت. درصد بیشتر بیماران ادراک متوسطی نسبت به حمایت از جانب دوستان (2/63 درصد) با نمره کلی 24/23 داشتند. سازگاری روانی-اجتماعی با بیماری نیز با نمره کلی 01/2 در سطح سازگاری قوی قرار گرفت و بیشترین سازگاری مربوط به بعد نگرش نسبت به بیماری با میانگین 47/0 ± 29/2 و کمترین سازگاری مربوط به بعد اختلالات روان شناختی با میانگین 82/0± 74/1 بود. نمره ادراک حمایت از جانب دوستان با نمره کل سازگاری روانی-اجتماعی و ابعاد نگرش نسبت به بیماری و محیط اجتماعی رابطه مستقیم داشت (05/0